De Pers

 

Ook de digitale manager roept je soms op het matje
Door: Jordy Keupink

Managersgames worden steeds populairder. Levert een trainingsspel goede managers op?

Ik ben verkoper geworden. In een vlot blauw pak met gestreepte stropdas stap ik uit op de stoep voor het kantoor van mijn nieuwe werkgever. Na een korte kennismaking vraagt de secretaresse of ik misschien een proefritje in mijn nieuwe bedrijfsauto wil maken. ‘Waarom niet?’, denk ik. Maar dit blijkt niet de bedoeling, als straf voor mijn tijdverspilling worden er direct 100 credits van mijn persoonlijk budget afgeschreven.
Al snel blijkt dat ik helemaal niet zo geschikt ben om verkoper te worden. Ik volg lessen, koop wat leads (contactgegevens van potentiële klanten) en wil dan de klanten bellen. Maar ik kan de telefoon niet gebruiken. Had ik toch die telefonietraining moeten doen? Helaas had ik mijn geld al uitgegeven aan andere dingen die eventjes belangrijk leken. Als ik na wat dolen door de rest van het gebouw weer mijn kantoor binnenstap, blijkt dat mijn collega’s mijn leads gestolen hebben en aan mijn computer hebben gezeten. Ik vraag me af wat ik hiervan kan leren. Dat digitale verkopers hufters zijn misschien? Niet veel later moet ik bij de baas op het matje komen: ik word ontslagen.
Serious games
Tot zover een korte ervaring in het spel Saleplay, een educatief online spel ontwikkeld door het bedrijf Sayblue. Het moet mensen helpen om betere verkopers te worden.
Het ‘salesspel’ is een nieuwe loot aan de groeiende boom van ‘serious games’ en simulatiespellen: games waarbij de speler iets opsteekt dat hij normaal uit een training, de praktijk of een cursus haalt. Denk aan Steel Beast, waar het Nederlandse leger tankoefeningen mee houdt. Of het maritieme opleidingsprogramma Ship Simulator, waarin zeecadetten leren navigeren met mammoettankers zonder een stap aan boord te zetten.
De voordelen van serious games ten opzichte van klassieke trainingsmethoden zijn in potentie enorm, zegt Herman Koster van Demovides, een bedrijf dat serious games ontwikkelt. Zo vraagt het spelen van een game om inleving, anders kom je niet verder, waardoor de beleving intenser is dan bij klassieke trainingsmethoden.
Een ander voordeel is dat spelers elkaar veel te bieden hebben. De interactie bij een potje voetbal is bijvoorbeeld een stuk dynamischer dan een lineair college van een docent. En of het nu tegenstanders of medespelers zijn: spelers bieden elkaar onderling een interessante leeromgeving. ‘Games zijn ook bij uitstek geschikt om te oefenen met het onverwachte’, zegt Koster.
‘Hierdoor kunnen creatieve, nieuwe oplossingen voor problemen worden gevonden. En via zo’n spel kun je ook nog eens verborgen talenten ontdekken.’
Kennisoverdracht
In theorie is ook een vak als manager of salesassistent te
trainen in een virtuele omgeving. Maar in de praktijk werken dit soort games nog niet optimaal. Dit komt met name doordat de unieke, interactieve mogelijkheden van het medium niet helemaal benut worden.
‘Te vaak proberen dit soort games nog om kennis over te dragen, terwijl ze veel geschikter zijn om mensen bepaalde vaardigheden of manieren van denken aan te leren’, zegt ontwikkelaar Koster.
Een ander probleem is dat menselijke interactie zich per definitie lastig laat simuleren. Want hoe programmeer je een managersgame zo dat een goede verkoper er altijd in slaagt de secretaresse zover te krijgen hem voor een paar uurtjes een telefoontoestel van een collega te lenen?